sende özlüyorsun deÄ?il mi?
iÅ?te yanında aÄ?laÅ?ıyor mısralar
göz ucuyla bakıyorsun
tanınmamak için
utanıyorsun hatta ellerin gözlerinde
onlar tanıyamıyor kendilerini
okurken yazılanları kendilerine
özlem yakıyor içlerini
gözlerinde dumanlar
hatırlıyorum,
kahverengiydi.

sende özlüyorsun deÄ?il mi?
bir çamur sıçratsa minibüs
geçerken parkların yanından
dönüp bakıyorsun arkana
ellerini açıp sarılmak istiyorsun
aldırmıyorsun çamurlara
aldırmayacaÄ?ını biliyorsun çamurlara
ellerine saracaÄ?ının
sende özlüyorsun deÄ?il mi?
en pis anında bile sevilmesi insanın
sende özlüyorsun deÄ?il mi?
gözyaÅ?ların temizlerken
tüm herÅ?eyi.

binlerce mısra yanıbaÅ?ımda
aynılarından seninkilerin
hala yatak altında saklarım
büyümek önemsizdir gizlemek için
bir gün bulup okursun yenilerini diye
korkarım.

ben özlüyorum.
aÄ?lıyorum,
her mısramın her harfi ıslandı,
yalnız,
Å?apkalı a’lar çok Å?anslı.

onsekiz kasım ikibinaltı
bursa.

Bu Yazıyı Paylaşın

bakıÅ?larının donukluÄ?unda arama beni
bilmediÄ?in yerlerdeyim
daha deÄ?memiÅ? rüzgarlar buldum
tenine
onlar beraber,
ben kendimleyim.

bir düzen kurdum kendime
ya da buldum diyelim,
yeni gökyüzü aldım evrenden
yeni renkler
yeni bir güneÅ?
her damla zaten farklı birbirinden
bulutlarım aynı.

yeni bir deniz buldum
yeni kumsallar
yeni kum taneleri
- hepsi altın renginde -
bir düzen kurdum kendime.
ya da buldum diyelim.

arada bir efkarım artar,
yüzerim biraz güneÅ?lenirim sonrasında,
güneÅ?im deÄ?iÅ?ik sizinkinden biraz,
alıyor denizin kırmızı rengini vücudumdan,
bir düzen kurdum kendime,
yaÅ?ıyorum,
günüm 28 saat.

n’olursa olsun arada bir
bulutlara bakmak geliyor
içimden.

murat arif çeliker
yedi kasım ikibinaltı
bursa.

Bu Yazıyı Paylaşın

düÅ?ük kurgulu cümleleri kurmayı öÄ?renmiÅ?tim adına
bir yükselir bir düÅ?erdim çünkü
çünkü bi’ aÄ?lar bi’ gülerdim
yüklemini sona atardım
en çok onlar acıtırdı canımı
kurulsaydı yüklemsiz cümle
kullanmazdım.

seni her Å?ekle sokardım
imgeleri öÄ?rendim adına
ne yeni renkler buldum kimbilir,
ne yeni sözcükler duyurdum kulaÄ?ına,
fısıldayıÅ?ımı dünya dolusu insan duyardı
hissettiremezdim hiçbirine
sen deÄ?ildin dahil.

gözyaÅ?larımdan çiçekler açardı
ellerimle topraÄ?ı kazırdım
çiçekler bulur çıkartırdım
sanırdım
gözyaÅ?larımdan çiçekler açardı
varsın sevinirdim,
adımla baÅ?layan cümlelerin
tamamının sonunu
seviyorum düÅ?ünürdüm,
olsun, sevinirdim
çoÄ?u acıtsada canımı.

mutluluk tanımı
bir poÅ?ete denktir hayatımda
akÅ?am eve götürülür
sofra baÅ?ında açılır
herkese bir dilim olsa
yettirir kendini,
gençken bir kere öpücüktür
en ücra köÅ?esinde karanlıÄ?ın
konulan ücralıÄ?a
çocukken bir balık oltasıdır
atılır,
ne çıkarsa bahtına.

düÅ?ük kurgulu cümleleri öÄ?renmiÅ?tim adına,
üç senede doÄ?rultamasam da,
adını yeni kavrıyorum,
ıÅ?ık yapıyorum karanlıÄ?a.

murat ârif çeliker.
beÅ? kasım ikibinaltı,
bursa.

Bu Yazıyı Paylaşın