düÅ?ük kurgulu cümleleri kurmayı öÄ?renmiÅ?tim adına
bir yükselir bir düÅ?erdim çünkü
çünkü bi’ aÄ?lar bi’ gülerdim
yüklemini sona atardım
en çok onlar acıtırdı canımı
kurulsaydı yüklemsiz cümle
kullanmazdım.
seni her Å?ekle sokardım
imgeleri öÄ?rendim adına
ne yeni renkler buldum kimbilir,
ne yeni sözcükler duyurdum kulaÄ?ına,
fısıldayıÅ?ımı dünya dolusu insan duyardı
hissettiremezdim hiçbirine
sen deÄ?ildin dahil.
gözyaÅ?larımdan çiçekler açardı
ellerimle topraÄ?ı kazırdım
çiçekler bulur çıkartırdım
sanırdım
gözyaÅ?larımdan çiçekler açardı
varsın sevinirdim,
adımla baÅ?layan cümlelerin
tamamının sonunu
seviyorum düÅ?ünürdüm,
olsun, sevinirdim
çoÄ?u acıtsada canımı.
mutluluk tanımı
bir poÅ?ete denktir hayatımda
akÅ?am eve götürülür
sofra baÅ?ında açılır
herkese bir dilim olsa
yettirir kendini,
gençken bir kere öpücüktür
en ücra köÅ?esinde karanlıÄ?ın
konulan ücralıÄ?a
çocukken bir balık oltasıdır
atılır,
ne çıkarsa bahtına.
düÅ?ük kurgulu cümleleri öÄ?renmiÅ?tim adına,
üç senede doÄ?rultamasam da,
adını yeni kavrıyorum,
ıÅ?ık yapıyorum karanlıÄ?a.
murat ârif çeliker.
beÅ? kasım ikibinaltı,
bursa.
