sende özlüyorsun deÄ?il mi?
iÅ?te yanında aÄ?laÅ?ıyor mısralar
göz ucuyla bakıyorsun
tanınmamak için
utanıyorsun hatta ellerin gözlerinde
onlar tanıyamıyor kendilerini
okurken yazılanları kendilerine
özlem yakıyor içlerini
gözlerinde dumanlar
hatırlıyorum,
kahverengiydi.

sende özlüyorsun deÄ?il mi?
bir çamur sıçratsa minibüs
geçerken parkların yanından
dönüp bakıyorsun arkana
ellerini açıp sarılmak istiyorsun
aldırmıyorsun çamurlara
aldırmayacaÄ?ını biliyorsun çamurlara
ellerine saracaÄ?ının
sende özlüyorsun deÄ?il mi?
en pis anında bile sevilmesi insanın
sende özlüyorsun deÄ?il mi?
gözyaÅ?ların temizlerken
tüm herÅ?eyi.

binlerce mısra yanıbaÅ?ımda
aynılarından seninkilerin
hala yatak altında saklarım
büyümek önemsizdir gizlemek için
bir gün bulup okursun yenilerini diye
korkarım.

ben özlüyorum.
aÄ?lıyorum,
her mısramın her harfi ıslandı,
yalnız,
Å?apkalı a’lar çok Å?anslı.

onsekiz kasım ikibinaltı
bursa.

Bu Yazıyı Paylaşın