kimsesiz bir alan için
birçok Å?eyleri vereceÄ?imiz vakitlerdi
bok renkli, devlet kokan binalarda
bahçe gibiydik
kim bilir kaçıncı bi’ kez mevsim gören
soÄ?ukluÄ?u mutlak binaların
var olan ufak sıcaklıÄ?ının oluÅ?umu da
öpüÅ?ümlerimize baÄ?lıydı
daha bi’ o kadar mutluluÄ?a uzak
mutlu bir çift olmamıÅ?tır
biz sayılmazsak
üstelik gördüklerimin en güzeliydi resmin
seni saymazsak
aÄ?latmacı kelimeler
mutluluÄ?a engel olamaz
tek göz iki kiÅ?ilik
gözyaÅ?ı salgılıyorsa
ve,
var olmayan yok olmayabilir de
biz gibi.
bi’ o kadar yaklaÅ?mıÅ?ken
geleceÄ?e
geçmiÅ? zamana geri dönüyordum.
biz giderdik,
bizsizler gelirdi
var olmayan yok olmaya da bilir
biz gibi.
murat ârif �eliker
Å?ubat 17, ‘07
